Aos amantes [do mar] (gl – en)

O verán é o territorio das superficies e o mar co seu batido, cos arrecendos,co despropósito do sal e a exuberancia do aroma das algas pon a banda sonora ao excitante períodoonde o desexo acada a máxima extensióndo seu imperioávida de luz a nosa pel busca o contactocomo se estivese en xogoa sua supervivenciaTo (sea)Sigue leyendo «Aos amantes [do mar] (gl – en)»

Caderno de verán (gl – en)

Comeza o caderno así a sacoCunha foto sorrinte na muralla de LugoSabendo que uns días antesFun esparexendo en finas camadasA miña alma pola beira do LérezSen presa, ao ritmo marcado polas bicicletasIndulxente, o paseo fluvial agarda sempre Disposto a asolagarme nos seus efluviosA sua lingua de marmurios non precisa de intérpreteAccede dereita aos recunchos daSigue leyendo «Caderno de verán (gl – en)»

Paraíso estival (gl – en)

aberta á luz, ela,saudábel ton escuro na pel,exhuberante lectora,aberta á inmensidade axardinadana sua man dereita concentra o sol  toda a sua enerxía asóciome de ventura coa luz estimando o número de follas da oliveira que bordea o xardínpenetro o perímetro,arriscan os dedos unha cifra pare aí estou eu no hábitat de círculos concéntricoscompetindo coa suaveSigue leyendo «Paraíso estival (gl – en)»