Te cuento (es – en)

Te cuento, Tengo acumulados tantos trocitos de cartónEn los que un día escribí un poemaCojo, áspero, empalagoso, ingenuoIncluso, ¡oh, con faltas de ortografía!Podría colgarlos en el árbol de navidadEn esta casa grande, donde el aire y las arañasSe mueven a su antojoO usarlos para encender el fuegoDurante un invierno que se comiera la vida(como este,Sigue leyendo «Te cuento (es – en)»

Unha cea de enxeñeiros (gl – en)

(O restaurante preparáranos a mesa do faiado, nunha intimidade de trabes brancas)E incluso naquel recuncho tan romántico Tan propicio para a floración e as abellasComezamos a vernos rodeados de tensoresNun camiño estreito cara á relatividadeAsí que tiven que facelo, sen calcular os riscosDeclarei o meu horror da técnicaAmosei a fábrica da infancia, inferno de ferrosESigue leyendo «Unha cea de enxeñeiros (gl – en)»

Verso de vento (gl – en)

Todo esto, esta tinta derrochada rompendo a pureza do baleiro, este branco manchado de trazos azuis, cheguei un día a crer firmemente que era o mapa da miña alma, unha beleza lánguida como unha rede destinada a capturar sustancias comezando pola letra a: amor, admiración, afecto, aprobación… Por sorte vén a vida coas suas esquinasSigue leyendo «Verso de vento (gl – en)»

Ao pé da Señora das Flores (gl – en)

Arrastrados por un torrente épico Enormes penedos, troncos tronzados Raíces arrincadas Ósos, plumas, area Amoréanse ao pé da tua cama En absoluto silencio Tralo inxente esforzo Desde o peitoril da ventá de outono Contémplante catro flores desconcertadas Sen saber de partos, nin de despedidas Nin imaxinar o tamaño do amor Que fixo soportables tamañas feridasAtSigue leyendo «Ao pé da Señora das Flores (gl – en)»

Itinerarios (gl – en)

Mentres amencen a neboa E as follas coloreadas de outonoAperto coas xemas dos polegaresA pel deste corpo enfermoTento aplastar os vermes da dorQue avanzan profundos, desatadosPero todo o máis que logro É facer esvaerse unha ínfima parte Que en realidade non fan senon voltarAo seu niño de orixe Deixando no aire este desesperoDe saber daSigue leyendo «Itinerarios (gl – en)»

Distopía (gl – en)

Escapando, un humano novo Entra coas roupas sucias na casa. Fecha precipitadamente a porta E nun recuncho escuro, Pénsase a salvo na penunbra – En crequenas arrinca bocadosDun cacho de carne Que conseguíu roubar na rúa,Toda ela desolación E bandeiras novas do Novo EstadoDystopiaFleeing, a young humanenters the house in filthy clothes.He hurriedly shuts theSigue leyendo «Distopía (gl – en)»

Ladaíña das flores na tua ausencia (gl – en)

A poder de manter cada cousa no seu sitio Exercendo sempre a presión xusta Para que o mundo fragmentado non se esboroeTornouse o teu universo en cristal liso— O noso universo! —Fráxil superficie vulnerable ás xeadasO outono déixanos as flores orfasLitany of the Flowers on your AbsenceBy keeping everything in its place Applying just theSigue leyendo «Ladaíña das flores na tua ausencia (gl – en)»

Camuflaje (es – en)

Hoy me abro Me rompo vacilanteY en medio de este desordenDe bolsas de plástico hinchadas de trastos viejos,De cantos amarillentos de libros cubiertos de polvoDe toda esta basura de la que imparableSe va rodeando la vidaEncuentro brillantes y hermosas mis más puras emocionesQue abandonadas por mi cobardíaEncontraron refugio camuflándoseEn medio de este vilipendiado caosCamuflageToday ISigue leyendo «Camuflaje (es – en)»

Nueva identidad (es – en)

Había cortado las venas escapado a una vida nuevanueva identidad en un distante territoriodesde cero levantaba una casahecha de músculosy velas hinchadas por el deseo mi camiseta de asas blanca, mientras amasaba el hormigón, era la bandera de mi patriasu himno el roce de la gravacontra el metal de la paladel sudor nacian oceanos ySigue leyendo «Nueva identidad (es – en)»