Poesía galega contemporánea Mar . Memoria . Paisaxe interior
Madeira e mar (gl – en)
Subo as escaleiras agarrado aos barrotes do pasamáns: eles renxen coa nostalxia da vida que fluía dende o fondo da terra até ás follas máis claras.Abrázome aos meus poemas. Tomo un café a uns metros da saída do súper, un ancián apreta contra o peito a caixa de cartón na que leva catro cousas, mentres…
Fugaz (gl – en)
Pasa unha ave maxestosano aire que despraza arrastraa nosa fascinaciónremotamente son conscientedo extraordinario deste intre na superficie seguen as agullascizallando os minutos mentres en ignotos páramos da concienciapaseniño vai medrando a importanciaque este feito terá no resto das nosas vidaso grandioso evento que nos colleu ocupados nos labores do reloxoocupará o imaxinario até á finFleetingA…
Follow My Blog
Get new content delivered straight to your inbox.
abel abilheira 