Abel Abilheira

Poesía galega contemporánea
Mar . Memoria . Paisaxe interior

O sono das árbores (gl – en)

Pasando apareceu un parque o chan dun parque cuberto de follasalí non tiñan acceso as sopladoraspara cancelar o outono chamando a présa polo inverno cheguei coa miña vida arrastroarrastrando a puta vidadespois de ter pisado o cristalonde papá escribira as normasmarchei cara adiante, para non verpara non vermeporque se me houbera vistonin me tería escollidoagora…

Olivares (es – en)

Cuerpo de tierra seca y olivaresHorizontes moteados de verdeTomillo, romero y albahaca Tus emisarios sin dedos Avanzan colonizando mi sangreAhí, en la proximidad cálida Las sílabas erosionadas del surAbren caminos entre los jaralesTejiendo redes de anhelosEn las que irreversiblementeMe deslizo dejándome atrapar La presión sobre mi piel ávidaUnge de tus óleos mi deseoOlive GrovesA body…


Follow My Blog

Get new content delivered straight to your inbox.