Abel Abilheira

Poesía galega contemporánea
Mar . Memoria . Paisaxe interior

Manos de barro (es – en)

Está ahí y su presencia es como un imánLas cámaras lo siguen, Registran la elegancia de sus movimientosY lo adecuado de cada palabraQue pronuncia en la más estándar de las lenguasEs un faro que alumbra A cada estudiante de derechoCada aspirante a pastorCada depredador en potenciaConsigue moverse por el mundo, libre Gracias a su poderoso…

Entre a pedra (gl – en)

Aquí todo é pedraCamiños de pedra, paredes de pedraA alma do planeta asoma espidaEnrédase coa miñaPois eu son pedraCoñezo ben esta aparente indiferenciaQue constantemente a materia vexetalTenta conquistarComo dixen, son pedra porén agradezoAs mans que pasaron ano tras ano,Tras ano, conseguindo esta superficie lisaQue vesE nunca tería acadadoEu só.Grazas. Among the Stone Here, everything is…


Follow My Blog

Get new content delivered straight to your inbox.