Poesía galega contemporánea Mar . Memoria . Paisaxe interior
Tralas ruínas (gl en)
desapareceron nunha sima fondaas ruínas silenciosas e pestilentes da guerraabriuse unha superfície palpitante de propósitosna que, tras mudar a pel reseca de alertasmeu corpo descóbrese portador dunha gracia louzáun apendice da tona terrestresensíbel e consciente gozando en cada poro en cada remota hortao nacemento da sensualidadeasistida:• dunha brisa morna• do murmurio das follas que o…
Maneiras de respirar (gl – en)
Estes días nos que o espectaculo das follasCompensa pola chegada do fríoSíntome como un neno que descobre a respiración polos pesXusto no instante no que comezaba asomar o desencantoDas carreiras sen obxecto arredor das árboresE aí nese preciso instante acepta o seu destinoE comeza paseniño a converterse el mesmo en árboreXeneroso soporte e abraiante filtro…
Follow My Blog
Get new content delivered straight to your inbox.
