Poesía galega contemporánea Mar . Memoria . Paisaxe interior
O enfermo imaxinario (gl – en)
O médico escóitame con atención pregunta por cousas da miña vida dun xeito que me fai sentir coidado analiza con delicadeza as miñas cinco feridas aplícalles un primeiro bálsamo que estende coa sua dicción coidadaPor atrás da voz agarimosa asoma como nun eco afastado o meu nome na boca nerviosa da enfermeira coa lista de…
Crónica mortuoria (gl – en)
Así, chegou a morte ainda que unha vez máis non nos buscaba a nóscaeu ao pe da nosa porta vestida de luces azuis e os seus tres oficiais de duelopolicía – ambulancia – bombeirosmentres durmiamosenvoltos en capas illantesnós, unha vez máis, sósnun universo únicoferido de soidadeDeles, das vítimas só permanecía na veciñanzao desconcerto balizadoe as…
Follow My Blog
Get new content delivered straight to your inbox.
