Poesía galega contemporánea Mar . Memoria . Paisaxe interior
Ao pé da Señora das Flores (gl – en)
Arrastrados por un torrente épico Enormes penedos, troncos tronzados Raíces arrincadas Ósos, plumas, area Amoréanse ao pé da tua cama En absoluto silencio Tralo inxente esforzo Desde o peitoril da ventá de outono Contémplante catro flores desconcertadas Sen saber de partos, nin de despedidas Nin imaxinar o tamaño do amor Que fixo soportables tamañas feridasAt…
Itinerarios (gl – en)
Mentres amencen a neboa E as follas coloreadas de outonoAperto coas xemas dos polegaresA pel deste corpo enfermoTento aplastar os vermes da dorQue avanzan profundos, desatadosPero todo o máis que logro É facer esvaerse unha ínfima parte Que en realidade non fan senon voltarAo seu niño de orixe Deixando no aire este desesperoDe saber da…
Follow My Blog
Get new content delivered straight to your inbox.
