Poesía galega contemporánea Mar . Memoria . Paisaxe interior
L’Œuvre au noir (gl – en)
Cando tralas chuvias intensas(desprazaran o aire da cidade)un raio de sol, apartando as nubesven rozar os trofeos esquencidos faime dubidar se serei eu o auténtico fillo de DeusPor sorte, esta carga ameazantelogo escapa dos ombreiroscando as presións atmosféricascompactan de novo o ceoe podo seguir na penumbraa recoller cristais rotosL’Œuvre au noirWhen, after the heavy rains(had…
Amenceres (gl – en)
Hai como unha ferida abertaDo tamaño dun puño no centroDo peito O sangue abrolla como nos sumidoiros de Beiramar en días de tormenta durante a marea altaOs dedos nerviosos tentan taparO abismo ainda que xa coñecenA irreversibilidade do outonoMentres tanto hai tamén un papelE un bolígrafo azulCo que debo escribir algoOs dedos na sua vá…
Follow My Blog
Get new content delivered straight to your inbox.
