Poesía galega contemporánea Mar . Memoria . Paisaxe interior

Fugaz (gl – en)
Pasa unha ave maxestosano aire que despraza arrastraa nosa fascinaciónremotamente son conscientedo extraordinario deste intre na superficie seguen as agullascizallando os minutos mentres en ignotos páramos da concienciapaseniño vai medrando a importanciaque este feito terá no resto das nosas vidaso grandioso evento que nos colleu ocupados nos labores do reloxoocupará o imaxinario até á finFleetingA…
Génesis (es – en)
El ojo cabalga sobre el sillín duro de la bici ávido de descubrir los trazos en la vida se expande por tierras ignotas donde la vegetación lentamente oculta botellas vacías, de plástico post-transparenteel ganado acostado en el prado amarillo ignora el ojo, en busca de algo que desconocenhay humo, a ratos, que lo obliga a…
Follow My Blog
Get new content delivered straight to your inbox.