Abel Abilheira

Poesía galega contemporánea
Mar . Memoria . Paisaxe interior

Doce de xuño (gl – en)

https://abelabilheira.com/wp-content/uploads/2026/06/wp-17812426138736901840831720549899.jpg Un vestido brancoa raias azuiscon lazos lixeiros nos ombreirosaproveita a fenda no robusto muro da mañá para percorrer por un intre a rúa paraíso desde a estación do trencamiño case unha millaá beira da vía fotografío un tren da ScotRail co nome de Lady DiAntes de cruzar polo paso elevadoengánchome na beleza dunha florencántanme…

IA

Durante o leve roce dos ollos tristesfalamos de intelixencia artificialdifícil explicarlle a arquitecturado que preciso pensaba, na intensidade do vividoe na tristura de só poder contar a vida de oidassentir a grandiosa inquietude que trae a presenza dos mamíferos mariños sentir, como compendio do ser vivodo máis animal que hai en nósos dous, teus ollos…


Follow My Blog

Get new content delivered straight to your inbox.