Poesía galega contemporánea Mar . Memoria . Paisaxe interior
Crónica mortuoria (gl – en)
Así, chegou a morte ainda que unha vez máis non nos buscaba a nóscaeu ao pe da nosa porta vestida de luces azuis e os seus tres oficiais de duelopolicía – ambulancia – bombeirosmentres durmiamosenvoltos en capas illantesnós, unha vez máis, sósnun universo únicoferido de soidadeDeles, das vítimas só permanecía na veciñanzao desconcerto balizadoe as…
A luz dunha estrela (gl – en)
https://abelabilheira.com/wp-content/uploads/2026/09/wp-17903376493856543565941925958011.jpg Por fortuna son esta forma informee agacho na cunca das mans as aristas escachadas da imperfección no corazón dunha esponxa mariñaasí cando creo que o aire escaseae sufro os mareos precursores da agoníaalgo liso que debía manterse eternoestrala e antes de se esvaer o asombroxa estou alí de novo: estudando a luz dunha estrelaou…
Follow My Blog
Get new content delivered straight to your inbox.
