Archivo de categoría: Sin categoría

Avec les premiers rayons du printempssur mon chemin vers les rues pétillantesje m’arrête au milieu du pont Victoria sur un fleuve où les mouettes paresseusesse laissent traîner par le courant au lieu de donner continuité à mes plus hargneuses envies lorsque tel un insecte capturé d’un enfant je saignais mes ongles sauvages contre les mursSigue leyendo «Petit poème du dimanche (fr – en)»

estou presopreso vivo presono espazo reducidoda cabana que na praiaarmara un neno pequenoespetados na areacatro paus branqueadospolo sal persistentecúbreos unha rede vellaonde secaron rachóns de algas e espiñas de ourizo mariñovéñenme visitar a brisa e as insidiosas moscasnon teño carencia de osíxenonin tampouco a forza de liberarmedesta teimosa xaula de infancia Four sticks i amSigue leyendo «Catro paus (gl – en)»

This Sunday Flavio Almerighi includes my poem The Language of Waves in his Sunday selection. I am very grateful! You can read the jewels with the following link. Enjoy ithem! https://almerighi.wordpress.com/2024/02/18/gioielli-rubati-288-abel-abilheira-silviatico-guido-mazzolini-alessandro-della-valle-tiziana-botti-gian-ruggero-manzoni-rosario-sarino-bocchino-julie-sopetran/

Lixeiro navego sobre a tona da augaOnde os ventos tolos deciden levarmeRabuño coa quilla o lombo oceánicoA efémera cicatriz branca do ronsel Di pouco ou nada dos meus desvelosA miña alma de cetáceo devece polas frías profundidades mariñasAnhela o esforzo reparador da apnea Abandonar a superficie de sol e brisa Tan docemente carentes de pesoSigue leyendo «Veleiro (gl – en)»

Somos contedoresbastante feblescon esforzo case logramosmanter este caos rodeadode auga, invisibel, inaccesibelsó a liña contínua do horizontesepara o ceo da terra Chaos held back We are pretty weak containerswith effort we almost manage to keep this chaos surrounded by water, invisible, inaccessibleonly the continuous line of the horizon separates the sky from the earth

Dous días antes do temporal achegámonos de noite á praia só un paciente pescador agarda pola robaliza na beira da auga coa cana espetada na areao paseo baleiro de farolas acesassó desfila algún can afortunadona derradeira saída do día as ondas pasan a sua lingua lambendo con dozura a area repetindo con distintos tons aSigue leyendo «A lingua das ondas (gl – en)»

As articulacións ríxidas movémonos con sufrimentotras tres días empaquetando o que queda de vidatomamos tres horas de lecercamiñamos Deansgate de despedidatraducimos e lemos poesíatomando un café na Waterstonesao peche imos por St Anne Square dicir adeus aos Shamblesonde a xente en calma bebe cervexa as pantallas publicitarias e as primeiras luces da noite alumean asSigue leyendo «Lanternas chinesas (gl – en)»

Son pedraSon pedra escuraEscura pedra no corazónNo corazón da montañaSon pedra categoría iii Pedra cega descoñecedora Do aire, da auga e da luz E do resto dos motores da vidaChegar ha un día unha fendaUnha raíz, unha forza lancinanteDesintegradora que separe esta Masa impenetrable Serei entón areaSerei area, logo terraNegra terra, fértil terra Onde nazaSigue leyendo «Ciclo da pedra (gl – en)»

Los caminos eran de cemento o de tierraen muchas partes sin el pobre alumbrado público curvas oscuras donde acechaba el perro loboque soltaban cuando la noche daba la orden de llenar las casas de gente y de luzel miedo nacía colgando de sus dientes y se extendía con sus gruñidos amenazantescuando a las siete yoSigue leyendo «Territorios de infancia (es – en)»

O roce dos versos do mar contra o lombo mol do areal amenceu os meus amores cos seus corpos de salitrecorazóns de lua cheaofrenda núa na marea os ósos brancos de coraldos meus amores pasadosp’ra que o mar os acariñe, fágaos rolar contra a areacon cada onda, con cada versotornan minerais ao océanovoltan na brisaSigue leyendo «Poema arcaico de ofrenda e reciclaxe (gl – en)»