¡Cancela la primavera! (es – en)

¡Cancela, por favor, la primavera!Que llegue el agua fría del mar A deslizarse entre mis muslosCon cada brazada, con cada patada¡Sea acariciado cada poro de mi piel!Y así el cuerpo borre la memoria Dolorosa de la espera vanaPor una esquina de sus labiosPor una sombra de sus dedos Sobre el páramo ávido de mis anhelosSigue leyendo «¡Cancela la primavera! (es – en)»

Breve apuntamento (gl – en)

Abaixo a piscina na que aprendín a nataciónA estación marítima onde tantas veces collín o barco para cruzar a ríaAs escaleiras do peirao que abrigaron o primeiro bicoTamén a marquesina na que durmira unha das borracheirasE a dársena onde traballara pintando iates…Saio pola porta e o arrecendo do mar Sobe como unha potente ondaEn poucosSigue leyendo «Breve apuntamento (gl – en)»

De camiño ao salón de peiteado (gl – en)

De camiño ao salón de peiteadopasamos pola beiramarTrouxonos papá de visitacando nenos a ver o espectáculoda descarga do peixeTres arrastreiros novoscon matrícula das Falklandsorgullosos apuntaban cas proas cara a cidade indiferenteAnoto mentalmente o óxido nos peiraos de cargaevito dicilo en alto, decátomedo reflexo do meu pai na miña vozFinalmente, o tempo do corte achégome áSigue leyendo «De camiño ao salón de peiteado (gl – en)»

No caladoiro (gl – en)

Cando navegabamos no Gran Sol E os bonitos tinxían a popa de vermelloNas horas mortas da tardiñaSaía á cuberta do barquiño minúsculoPercorría os trinta e cinco metros de esloraEsculcando o horizonteNon achaba rastro da terraUnha liña contínua rodeándonosIllándonos do mundoEu, que non era pescador Dos trescentos metros de profundidade Daquel caladoiro extraía a substanciaQue habíaSigue leyendo «No caladoiro (gl – en)»

Nuevos cantos (es – en)

Durante la terapiaMientras una fina capa de papel blancoMe separaba del acolchado de la camilla verdePartido desde lo profundo del estómagoUn pájaro muerto salió del interior de mi bocaComo su magia iba trabajando mi serMe causó un leve incomodoUn pájaro muerto venido de no sé dondeQue yacía húmedo y frío Al lado de mi cabezaAntesSigue leyendo «Nuevos cantos (es – en)»

De Fiori e Ferro in  Almerighi’s Gioielli Rubati

The italian version of my poem Of Flowers and Irons in Flavio Almerighi’s sunday column. You can enjoy his selection by clicking on the link. https://almerighi.wordpress.com/2024/06/09/gioielli-rubati-304-carlo-becattini-paolo-statuti-girolamo-mario-gullace-irene-rapelli-massimo-botturi-laura-segantini-abel-abilheira-elettasenso/ (It’s been a grass cutting day, I haven’t had time to post until now!) Buon inizio settimana! Have a nice week!

Xeografia dunha infancia (gl – en)

Na canteira do avóPedra e marUn baleiro no chanCicatrices mineraisBarrenos de dinamitaConversando coa terraMar e pedraBarcos de ferroEnrugas de onda mariñaViña e auga e pedraMaceirasOvellas e boisPombas e coellosRecunchos de infancia Childhood geographies In grandfather’s quarryStone and seaA void in the landMineral scarsDynamite cartridgesConversations with the earthSea and stoneIron shipsSea wave wrinklesVine and water andSigue leyendo «Xeografia dunha infancia (gl – en)»

De flores e ferros (gl – en)

I wish you could enjoy the scent of roadside flowers In the beginning, I was carved out of flowers and iron Na viaxe ao norte O arrecendo das margaridasNos leva de volta ao institutoPasamos lista dos profesoresSeus acertos, seus abusosNa parada de Rugby A cunca de mocaConstrúe cercos a cada groloComo os aneis dunha árboreOsSigue leyendo «De flores e ferros (gl – en)»

Podo dicir (gl – en)

First published in January 2009, when I was living in Algeria Podo dicir “por algunha razón que descoñezo”trouxen cachos de tiaté nos petos máis pequenosdas miñas maletaspodo dicir mais non é certo,cortei a posta retalliñosdo teu corpo, paseinos tamén no dobre fondoocultos entre papel de aluminiopara que se abran nesta tumbacomo fosforescentes sinais de tráficodirixíndomeSigue leyendo «Podo dicir (gl – en)»