Archivo de categoría: Sin categoría

Sailor love poem Se a miras dille que despois de moitas mareas non vin mar máis fermoso que o que bate atrás dos cristais do seu salón e que en ningunha lingua topei melodía máis agradábel que o son do meu nome na sua boca, cando me chama. Ela. If you run into her IfSigue leyendo «Se a miras (gl – en)»

Tras a xornada de viaxe dende Londres:Á altura da sétima planta do hotel Arremuíñanse as gaivotas sobre o Mersey Á procura dun lugar onde pasar a noiteAfástase o derradeiro barco cara á illa de ManAs torres das Tres Gracias, o Albert Dock, A noria, seguen movendo turistasE aló enriba, a un paso, na cidadeAnte aSigue leyendo «Disturbios (gl – en)»

Avec une branche de genêtle dos voûtéj’essaie de balayer les plumes (et le sang)de mes rêves abattus au fusil de chasseJe me sens chavirer tel un terraplatiste récemment déménagé à la station spatialele manque de gravité le moindre des soucisJe jardine les ombresles arrose de ma sueurà la fin de la journée je scrute encoreSigue leyendo «Lumière fraîche (fr – gl)»

A nova língua foi o noso territorionon sabiamos baixar aos sentimentos esa fala neutra fixo de terreo ideal para poder vivir na superficie daquel amor de pel e urxenciaalleo á tarefa incondicional que precisa o florecemento O territorio das relacións internacionaisfoi a corteza dos nosos corpossó ficaron caídas na miña bocaduas pingas do teu universo  Sigue leyendo «Ma rose (gl – en)»

De camiño ao traballopercorro a beira do ríoa marea está alta, o cauce vai cheoatráeme coa forza imparabledunha lúa cheaDeixar a mochila meter os pes no inquietante limocruzar a nado mentreslavo o meu traxe de bágoasnas augas marrón terraquizais se volvan diamantes no fondo lamacentoPasar o resto do díadeitado ao sol entre as canasalixeirada aSigue leyendo «Diamantes (gl – en)»

Fins de xullo, sur de InglaterraNa cripta escura e fresca Pecho os ollos sinto medrar A conciencia sobre o meu corpo Aflora a tensión nos ombreirosPido aquí, á Nosa Señora da BóvedaQuen sabe abondo de aguanteQue a vida non sexa unha lousa Entre o macizo destas pedrasA miña alma tórnase máis fluídaNesta prisión de sombrasAsomaSigue leyendo «Oración estival (gl – en)»

chega a hora do repouso ao cabo podo pechar os ollos soñar cun mar azul feliz de arroases e bordeado por terrazas de veraneantes que fronte a fronte nos ollos descobren paraísos lonxe do metro do monótono xirar no tambor coa colada Dolphins after all        it’s time to rest i can close my eyes andSigue leyendo «Arroases (gl – en)»

Today Masticadores publishes my poem Adrift. I would be pleased if you visit the page by clicking on the link: Adrift Many thanks to Manuela Timofte!

Hoxe que baixa o río cheoAproveito para regalarlle Á corrente cega e poderosaAs sabas máis novas, as velas de olorQue tantas veces agardaron en vanPola calor dos nosos corposGuindo o inmenso espazo brillanteQue o desexo nos abrira no corazónAlí centos de veces entramos Tras sacudir na alfombra da portaO balbordo das rutinas diariasPara deixar expandirseEstaSigue leyendo «Pola fiestra que dá ao río»

Today Manuela Timofte published my interview in Masticadores! You can access it from this link: Abel Abilheira – Interview In the photo I am in the Waterstones bookstore in Liverpool reading a book of poetry (Curiosidade by Estíbaliz Espinosa)