Archivo de categoría: Sin categoría

Ma petite planète n’a jamais eu de terre ce n’est qu’océan infini  traversé de long en large par mon bateau en papier peut-être il y a une fleur à demander l’amour  ou un renard quelque part à attendre mon arrivée * peut-être c’est qu’une goutte à abandonner, cette diminute planète  trou noir de solitude, déménagerSigue leyendo «Le petit serf (fr – en)»

Leo o escrito onte unha idea tan potente! ao devalar a excitación da escrita fican secando na luz do día as imperfeccións do cristal que semellara diamante * Nada, outro día máis de deriva  navegando sen agulla de marear nin trazas no horizonte  de terra na que puider prender algún tipo de porto ou ría Sigue leyendo «Revisión (gl – en)»

Last week I read Seamus Heaney’s Death of a Naturalist, published the year I was born. Morreu un naturalista  absorto na vexetación arrincada que maina viaxa río abaixo un cacho de plástico amarelo  e o cercado laranxa  das obras na ponte  póñenlle cor de realidade  á escena bucólica desta corrente zigzagueante esquivando rañaceos pasa unhaSigue leyendo «Morte dun naturalista (gl – en)»

Hai un ano nin sabía deste río que dende o mes de abril se volveu meu compañeiro. A respiración das mareas manteno en continuo cambio, as suas beiras lamacentas ou a gloria da pleamar constantemente están a comunicar, para quen quixer pór o ouvido. Estou seguro que o aninovo traerá boa compaña para todos osSigue leyendo «O río (gl – en)»

O teu canto,  a cor encarnada da tua plumaxe  foron un feitizo, un imán  que levou á superficie dos meus labios  o sorriso ilusionado dun neno * Non coñecera antes o profundo amor que esa melodía de felicidade fixo estourar no meu peito * Da sebe mesta onde reinabas saqueite, leveite comigo na navegación queSigue leyendo «O teu canto (gl – en)»

Atraveso a triste periferia cara ao noroeste, chimeneas  casa vellas a beira da autovía  saindo da cidade e os atascos reconcíliome coas árbores  por fin descansan en paz  tras o duro outono atarefadas a se desfacer de tanta folla as suas almas repousan baixo terra abrigadas co fermoso cobertor marrón  que o vento frío rompaSigue leyendo «Baixo o cobertor marrón (gl – en)»

no xantar de nadal  escorregan os Insectos  por baixo da mesa  * o panetone levedou  e levou as primeiras horas  desta mañá sen papá noel * a carne, as patacas, o forno sen fame, o café irlandés na nata as patas dunha Araña lenta * as luces do pino  seguen día e noite teimudas  noSigue leyendo «xantar de nadal (gl – en)»

Este ano, levo publicado un total de 159 posts O 74,2% foi en galego. O 8,2% republicacións de poemas meus que voan. O 6,3% en castelán, o 5% en francés … Um só post em português. No máis frío do inverno, para me quentar, recorro ao combustíbel das cifras, sempre ao alcance da man. LyricSigue leyendo «Estatística lírica»

Once again, like every month since last March, I have to thank Manuela Timofte for the selection and publication of my poem Tied Soul, written three years ago, at a time when I was feeling weighed down by my dreams, even though it sounds contradictory. You can read it by following the link below. ASigue leyendo «Tied Soul in Globbers by Masticadores»

Um poder que cobre de névoa a razão  Teu corpo como estanho para cobre  Pedra de Rosetta da paixão  No qual passear o desejo  Teu corpo a maior estrela do universo Orbitar o contato da tua pele A minha massa  A tua aceleração gravitacional Como frearia a pracenteira descida  Pelo tobogã da vereda aberta  NoSigue leyendo «Tobogã da vereda aberta (pt – en)»