Archivo de categoría: Sin categoría

Today Masticadores publishes my poem Dried up Source, written after a walk around Bakewell, in the Peak District. I would like to thank Manuela Timofte for the selection and publication. It is a pleasure for me if you can go read it at this link: Dried up Source

Entramos no tunel Blackwall deixamos Londres cara ao sur circulación lenta, luces de freo estrelas vermellas que arrastran o pensamento baixo o Támesis teño medo de saber tanto sobre a dorque chegue un día no que ninguén poida axudarmesoño que aparece alguén e me mira profundamente adentro e conseguecortar un cacho desa negrura mesta peroSigue leyendo «Debaixo do río (gl – en)»

Este é o meu, un país pequeno descansando sobre Portugal, como un gato na cima dun armario.  Sempre souben que eramos un país de poetas, pero nunca pensei que España se fose decatar un día. Por sorte a vida avanza e hoxe enteireime de que Chus Pato recibe o Premio Nacional de Poesía. En catroSigue leyendo «Chus Pato, Premio Nacional de Poesía 2024»

Agora, tras ter cruzado o río quedando por sempre enchoupadonon preciso máis a bebida e aconsellar abstinencia é doado Entre os escombros de meus vicios fértis medran silvas e roseiras sería tentador adicarmea predicar digno a continenciaAgora que o desexo é barco perdido no horizonte de bruma sería fácil aconsellar profilaxe, contención, mesuraO código usadoSigue leyendo «Ler os sinais (gl – en)»

Pasei eras construíndo o meu escudocoa calor ardente, evitaba a sombrapolos fríos mordentes, expuñame ao ventoengadindo capas e máis capas protectorasa seguridade dábaa unha grosa paredeNeste domingo de setembroos pés voltan precisar abrigoaparece un café luminosocheo de xentea través das cristaleirasentra de esguello un raio do sol da mañávai pousar docementeno scone que compartimosa miñaSigue leyendo «Un raio de esguello (gl – en)»

I saw the prettiest bird I’d seen all year the belted kingfisher, crested in his Aegean blue plumage… Ada Limón Desde el primer verso de la mano te pasea por su mundote muestra un animal, una planta un insecto, un zorro, una ballenaun diente de león, una forsythia un fresno negropiensas: me gusta tu mundoSigue leyendo «Lo que venía buscando (es – en)»

Baixa o rioxa pola gorxa abaixo Áspero, seco, duro Como a terra na que a cegas  avanzan as raíces da videira — The rioja runs down your throat Rough, dry, hard Like the earth in which The vine’s roots grow blindly

O plan era amarteainda que non sabía nin por ondesaían as estrelasO plan era coidartedurmir rendido ao teu caróna liturxia da miña relixión O plan era remendar os errosnon volver aos berrossobre o cuarto dos nenosO plan era un traballo esgotadorendereitar a órbita dos astrospara que lucira perfectaO plan era ser sobrehumanopódesme crer, malia aSigue leyendo «O ronsel de papá (gl – en)»

A minha pátria é a língua portuguesa Pessoa O silencio é a miña patria alí, á calor da soidade reencóntrome cos meuspensamentos non existe continente, nin océanonon queda xa terra, nin augasó os pitidos incesantes do silencioe a miña voz que se fala a si mesmaestamos sós, miña mente, meu corpo, nóssentindo como a erosiónSigue leyendo «A miña patria é o silencio (gl – en)»

No Montseny durante un retiro Lin a Emily Dickinson Na Finestres preguntei por poetasExquisítamente asesoradoLeveime a Mercè Marçal Que leo en Londres(Pueril defininme amante dos versos De Sylvia, de Gil de BiezmaBuscaba o equivalente de Yolanda Castaño)Hoxe subimos visitar Oxford oOnde logo de comer na Waterstones Publiquei un poema en francésE entrei mergullar nas estrofasSigue leyendo «Espazo-tempo poesía»