Os ollos (gl – en)

pensei que era a morte  cando menos a magnitude da dor  éralle moi similar (imaxinaba eu)  entón alí quedei cos ollos ben abertos  para descubrir a forma que terían os seus cando me fitase por derradeira vez * as paredes do salón, meu exoesqueleto  cinguíanme como no día da muda  así que vestín a roupaSigue leyendo «Os ollos (gl – en)»

O bolígrafo (gl – en)

Cando comprei o bolígrafo marabilloume imaxinar como terían feito os xaponeses para meter todos eses versos alí dentro. Logo asombroume o traballo que me custou desencerellalos e ir sacando liña a liña sobre o papel, tirando suavemente de cada trazo. The pen When I bought the pen I was delighted to imagine how the JapaneseSigue leyendo «O bolígrafo (gl – en)»

«La espera» tradotta in italiano per Flavio Almerighi

Grazie a Flavio Almerighi per la traduzione e pubblicazione della mia poesia «L’Attesa» nel suo Domenicale de amArgine https://almerighi.wordpress.com/2024/10/27/gioielli-rubati-324-abel-abilheira-enrico-cerquiglini-lucia-piombo-nerodavideazzurro-rita-frasca-odorizzi-elettasenso-giancarlo-stoccoro-emilio-capaccio/ Thanks to Flavio Almerighi for the translation and publication of my poem «La espera» in his Domenicale de amArgine (Sunday magazine)

Síntome (gl -en)

como unha árbore á beira do lago lonxe do bosque as raíces pérdense  abrindo camiños a ningures, estériles * as sementes levounas o vento lonxe  aínda, sen motivo, me descubro chorándoas  en recunchos remotos da miña estepa * onde ninguén poida recriminar o inútil e incoherente do meu laio  mimetizando a dor entre as espiñasSigue leyendo «Síntome (gl -en)»

Migración (gl – en)

Sobre a autovía atestadacruza unha formación de patos arrastrando saudade doutras terras quixera en soños deixar pegada recitar meus versos libres de cargas sobre as augas marróns do Támesis prometedoras sementes de flores azuis no peito dos paseantes de mil pobos soño con pousar como un corvona varanda do balcón, despregar as ásplanear nas térmicasSigue leyendo «Migración (gl – en)»

Mes ennemis (fr – en)

le jour où j’ai pardonné mes ennemis le sommeil a pu retrouver le chemin de mon litpar bonheur je n’avais pas le pouvoir de leur rendre quarante fois chaque coup après une douloureuse mort, de mon million de bottes j’aurais piétiné leurs cadavres, leurs maisons, les aurais réduites en poussière aurais fait souffler un ventSigue leyendo «Mes ennemis (fr – en)»

Días de outono (gl – en)

hoxe son o xardineiro  que recolle as follas secas  e as apila nun recuncho  para esconder as nosas tumbas  e seguir así na mímica da vida  sen te decatares que hai xa tempo  que andamos mortos * ao baixar no ascensor  hai un lixeiro cheiro a chamusque  que a colonia non dá camuflado endereito osSigue leyendo «Días de outono (gl – en)»