Nonmesquezas ( gl – en)

Mentres o resto da colmea hai tempo atopara un oco nun tronco podre no que durmir o invernoCanso de tropezar ano tras ano nas mesmas esquinas arrinquei os ollos E como un orfo boteime ao monte tratando de aprender de novo as proporcións Cos pes espidos piso follas secas en descomposición e nas uñas incrustadoSigue leyendo «Nonmesquezas ( gl – en)»

Antes do caos (gl – en)

Sentado miro pola fiestra do salóndía soleado, céspede amareloa sebe que oculta a ruao macizo de hortensias contra a casaAdentro hai unha calma purasen movemento, atemporalLevántase de súpeto o ventoarrastra unha area teimuda vinda da fronteira do marou dalgún deserto afastadoMalia a longa viaxefrótase paciente ás cousasgran a gran, traballo solidarioavanza o proceso de substituciónAoSigue leyendo «Antes do caos (gl – en)»

O fío (gl – en)

A vista levántase sobre o magnolio E as placas solares dos tellados Foxe libre cravándose no ceo azul Nalgún punto da Europa continentalDo milleiro de fotos afogadas Quizais unha sobreviva ao naufraxioRefuxiada na sua carteira E neste mesmo intre, entre duas nubesEncontra o fío que brota do ventrículoEsquerdo do meu corazónThe threadMy view rises aboveSigue leyendo «O fío (gl – en)»

En cada nova cama (gl – en)

Gardo na carteira O tícket da cafetariaMemoria dun tempoNo que a miña voz aíndaEra unha dársena De augas transparentesFaciamos o amor En cada nova cama E o mellor momento do díaEra o almorzoCoas pernas falándosePor baixo da mesaTiñamos suficientePara o billete de voltaEran os nosos corpos Dous polos opostosQue fixaban o eixo de rotaciónDun mundoSigue leyendo «En cada nova cama (gl – en)»

zonas de sombra (gl – en)

mentres nos diriximos ao río a zona máis luminosa da cidadeun señor vai encurvado pola beirarrúa non é vello mais leva a carga da persistencia no erro silenciosamente, ano tras anocomo as fachadas traseiras dos edificiosou a desorde oculta dos patios de luces shade areas As we head for the river the brightest area ofSigue leyendo «zonas de sombra (gl – en)»

renouveau marin (fr – en)

I submitted this poem exactly three years ago to the contest that Christophe Condello held on his blog https://christophecondello.wordpress.com/ ici où la terre s’arrête brusquement le vent lèche la roche abrupte de la falaise et cherche la caresse dans un milliard de plumes d’oiseaux. Avec le suave frôlement s’effilochentles âmes libres des goélands, mélangées auxSigue leyendo «renouveau marin (fr – en)»