Archivo de categoría: Sin categoría

Como nunha praia á última hora da tarde  cando os gritos da infancia  son un feble recordo  e xa as gaivotas grabaron  os seus xeroglíficos na area  e aparece por fin a respiración  do mar sobre todas as cousas  síntome de súpeto pinga  de aceite do cárter  aboiando no máis afastado  do inmenso Pacífico  unhaSigue leyendo «Soidal (gl – en)»

Na fenda da porta entreaberta hai unha invitación para acceder á aventura do descoñecido aire, luz, enerxía atravesan o umbral deixando atrás as paredes brancas que aprenderon de memoria o ton marrón dos meus ollos e termaron sen queixado peso exacto do meu desespero Pola fenda, p. ex., como una fervenzaentra a cachón a selvaSigue leyendo «A fenda (gl – en)»

Os pradairos, as faias  asoman á beira da estrada  traen a mensaxe do outono  aos que pasan con presa as miñas mans, os meus dedos  arrecenden de súpeto a terra  * once pingas de orballo  traspasan o goretex da miña alma  que agora sente a friaxe  da mañá de novembro na herba  * Ao igualSigue leyendo «Once espiñas (gl – en)»

Agardan os libros de poesía  No cuarto asediado pola couza  a humidade, na casa rodeada de outono  que alimenta a terra con follas de viña  terra sen dono que me posúe  e aporta minerais aos meus soños  como fai coas herbas, as árbores eu, un máis dos seus fillos lévolle tamén os meus versos caídosSigue leyendo «Alimento (gl – en)»

Só o amor é quen de encontrar o mellor de cada persoa. É una luz que nos fai vernos capaces de todo. (Todas as fotos que publico son da miña autoría, excepto aquelas nas que aparezo eu, que son da miña parella) Only love is able to find the best in each person. It isSigue leyendo «Os ollos que me ven»

pensei que era a morte  cando menos a magnitude da dor  éralle moi similar (imaxinaba eu)  entón alí quedei cos ollos ben abertos  para descubrir a forma que terían os seus cando me fitase por derradeira vez * as paredes do salón, meu exoesqueleto  cinguíanme como no día da muda  así que vestín a roupaSigue leyendo «Os ollos (gl – en)»

Cando comprei o bolígrafo marabilloume imaxinar como terían feito os xaponeses para meter todos eses versos alí dentro. Logo asombroume o traballo que me custou desencerellalos e ir sacando liña a liña sobre o papel, tirando suavemente de cada trazo. The pen When I bought the pen I was delighted to imagine how the JapaneseSigue leyendo «O bolígrafo (gl – en)»

Grazie a Flavio Almerighi per la traduzione e pubblicazione della mia poesia «L’Attesa» nel suo Domenicale de amArgine https://almerighi.wordpress.com/2024/10/27/gioielli-rubati-324-abel-abilheira-enrico-cerquiglini-lucia-piombo-nerodavideazzurro-rita-frasca-odorizzi-elettasenso-giancarlo-stoccoro-emilio-capaccio/ Thanks to Flavio Almerighi for the translation and publication of my poem «La espera» in his Domenicale de amArgine (Sunday magazine)

como unha árbore á beira do lago lonxe do bosque as raíces pérdense  abrindo camiños a ningures, estériles * as sementes levounas o vento lonxe  aínda, sen motivo, me descubro chorándoas  en recunchos remotos da miña estepa * onde ninguén poida recriminar o inútil e incoherente do meu laio  mimetizando a dor entre as espiñasSigue leyendo «Síntome (gl -en)»

Sobre a autovía atestadacruza unha formación de patos arrastrando saudade doutras terras quixera en soños deixar pegada recitar meus versos libres de cargas sobre as augas marróns do Támesis prometedoras sementes de flores azuis no peito dos paseantes de mil pobos soño con pousar como un corvona varanda do balcón, despregar as ásplanear nas térmicasSigue leyendo «Migración (gl – en)»