Archivo de categoría: Sin categoría

Un ano despóis  sobre o moble da televisión  do piso catorce do aparthotel  como o orificio de saída  un libro e unha libreta  que me deixa esta cidade  ao acabar de atravesarme • Non imaxinaba  que a potente enerxía  que abrolla nesta cidade  ía conseguir moverme os marcos  abrir a cancela e facerme comprender  queSigue leyendo «Orificio de saída (gl – en)»

Nas mans os mobles Casiña de bonecas enchendo a furgo Nas mans os mobles Arquitectura dunha vida xuntos Que pouco ocupan os nosos escenarios! As nosas dores viaxan mesturadas Entre madeiras e bisagras Bolsas de roupa e caixas de libros  As sombras coas que batemos Engánchansenos aos vultos  Quixera un océano de sal e ventoSigue leyendo «Mobles (gl – en)»

Perdo o tempo  Levo as agullas á perfección das estatuas Dez e dez dos mundos mortos Como a corda que ata a cabra • Hai un universo por descubrir Limando as horas na falida imitación Do mil veces emulado A perfección, límite do coñecemento • Na plantilla dun soneto  Escribo palabras ao chou Co únicoSigue leyendo «A corda (gl – en)»

Aquí comezan as vías Hai un tren que só vai cara adiante A esperar por min no andén Subo ao vagón no que pasarei o día enteiro E a noite arrolado pola monótona percusión Das rodas metálicas nas unións dos raís O mundo é unha minúscula xeografía Cando se ten un obxectivo Preto do corazónSigue leyendo «A monótona percusión (gl – en)»

Nin imaxinaba que o caos puidese xerar esta inexplicable abundancia de vida * A estricta orde, que mantiña a casa lista para inspección a todas horas, facíaa cada día máis semellante ao cemiterio * O barco amarrado soportaba ben as tormentas, a auga estancada da dársena non creaba novos camiños para as neuronas * *Sigue leyendo «Caos e cadáveres (gl – en)»

Como unha materia seca aboiando Ou como un peixe áxil Percorro o curso do río A ribeira estrañamente despoboada Onde se meteron todos? Non lonxe, en outeiros solleiros Unhas estruturas feitas de paus Sosteñen cadáveres de congros Inquiétame esta soidade Imaxino a todos nun niño quente Que eu non dou atopado Non renego do meuSigue leyendo «Navegante (gl – en)»

Febreiro xa ten luz dabondo  Para tirar por un dende a mañá cedo  * No río mermado pola baixamar Nadan un cisne e unha minúscula gaivota O sol comeza o seu labor batendo Contra o cumio dos edificios * Máis arriba dous avións  Executan en sentido horario Unha danza sobre o leste da cidade RecollendoSigue leyendo «Á beira do río (gl – en)»

Temo escrever numa língua na que os símbolos, surrados como uma roupa velha, se tornem ininteligíveis e quando após centos de milhas de a garrafa navegar na corrente alguém (a minha pátria?!) pegar na mensagem abandonada pela maré não chegue a reconhecer naqueles garranchos um próximo (um filho) * If there were such a thingSigue leyendo «Se algo como a pátria existir (pt – en)»

Happy and very grateful to Manuela Timofte to having published in Gobblers by Masticadores my Lost Poem. I hope you enjoy it by following the link https://gobblersmasticadores.wordpress.com/2025/02/25/lost-poem/

C’était le cinq avril  mille neuf cent quatre-vingt dix-sept avec le printemps récemment étrenné ma première Fleur est née * Ça faisait plus d’une année que têtu  je soulevais le monde de mes mains nues * Et avec ses deux kilos  six cent cinquante grammes  avant de partir en couveuse,  dans les bras de l’infirmière Sigue leyendo «Chiffres d’amour (fr – en)»