A mañá encountrome vestido de escamas:
por dentro era todo de espiñas duras
e ósos secos
sendo esta austeridade propicia
á destilación dos moi anhelados,
e tan cartesianos, versos
Sobre o céspede de dez días
que o outono orballara de estrelas
respirando o aire fresco de doce graos
enterrei os pés espidos na moqueta verde
cada paso húmido camiño do composteiro
caricia de herbas tenras que espertou
un animal de sangue e esmeraldas
que me arrastrou a novas dimensións
onde os sentidos sustituiron ás rectas
Straight lines and other dimensions
The morning found me dressed in scales:
inside, I was all hard thorns
and dry bones,
this austerity being conducive
to the distillation of those longed-for,
so Cartesian, lines of verse.
Over the ten-day-old lawn,
which autumn had sprinkled with stars,
breathing the fresh air at twelve degrees,
I buried my bare feet on the green carpet.
Each damp step towards the compost heap,
a caress of tender grasses that awoke
an animal of blood and emeralds,
which dragged me into new dimensions
where the senses took the place of straight lines.
Lo siento, José… ¡pero esto es una pequeña obra maestra!
Me gustaLe gusta a 1 persona
Gracias Giusy, me alegra mucho que te haya gustado.
¡No te puedes imaginar esa sensación de los pies desnudos en la hierba mojada!
Un abrazo y que pases una buena semana
Me gustaLe gusta a 1 persona
Ne ho una vaga idea 🤣
Buona settimana!
Me gustaLe gusta a 1 persona