Na hora da despedida hai un portacontedores fondeado na ría e o mar é un brillo molesto dende o paseo da praia de Portoceloas ondas chegan cansas,como desganadas, déixanse cair contra as pedrasNeste intre, facendo a maleta gardo as emocións que voltarán comigo [a Gales]:nadei ata que se perdeu o son da terrae o marSigue leyendo «Na hora da despedida (gl – en)»