Durante o leve roce dos ollos tristesfalamos de intelixencia artificialdifícil explicarlle a arquitecturado que preciso pensaba, na intensidade do vividoe na tristura de só poder contar a vida de oidassentir a grandiosa inquietude que trae a presenza dos mamíferos mariños sentir, como compendio do ser vivodo máis animal que hai en nósos dous, teus ollosSigue leyendo «IA»
Archivo de etiqueta: love
Natureza implacábel (gl – en)
Retornaba á tua pel,soñada de lúas, orballado de ilusións encontrei por fin o meu poboliberado de cargasfeliz do brillo das pantallasporén as zonas comúns inzadas de silvasillaban as casasas terras fóranlles levadasa lingua solemnemente soterrada na liturxiaos nenos nacían sen alasos vellos sen ollos morríantodo seguía a perfecta ordea miña perna desconcertadabaixo a mesa recibíaaSigue leyendo «Natureza implacábel (gl – en)»
abel abilheira 