Itinerarios (gl – en)

Mentres amencen a neboa E as follas coloreadas de outonoAperto coas xemas dos polegaresA pel deste corpo enfermoTento aplastar os vermes da dorQue avanzan profundos, desatadosPero todo o máis que logro É facer esvaerse unha ínfima parte Que en realidade non fan senon voltarAo seu niño de orixe Deixando no aire este desesperoDe saber daSigue leyendo «Itinerarios (gl – en)»