Arrastrados por un torrente épico Enormes penedos, troncos tronzados Raíces arrincadas Ósos, plumas, area Amoréanse ao pé da tua cama En absoluto silencio Tralo inxente esforzo Desde o peitoril da ventá de outono Contémplante catro flores desconcertadas Sen saber de partos, nin de despedidas Nin imaxinar o tamaño do amor Que fixo soportables tamañas feridasAtSigue leyendo «Ao pé da Señora das Flores (gl – en)»
Archivo de etiqueta: dor
Itinerarios (gl – en)
Mentres amencen a neboa E as follas coloreadas de outonoAperto coas xemas dos polegaresA pel deste corpo enfermoTento aplastar os vermes da dorQue avanzan profundos, desatadosPero todo o máis que logro É facer esvaerse unha ínfima parte Que en realidade non fan senon voltarAo seu niño de orixe Deixando no aire este desesperoDe saber daSigue leyendo «Itinerarios (gl – en)»
Viña a noite
Viña a noite cos seus cabalos aplastandoo todo, os cascos mazaban os ósos e era dor ata a chegada do mencer. Daquela polos buratos do día colabase a luz que ía facendo esquecer o ensordecedor berro da chegada dos xinetes. Entón a luz volvia cubrir todo, pouco a pouco como un bálsamo, os cabalos seguíanSigue leyendo «Viña a noite»