Ao pé da Señora das Flores (gl – en)

Arrastrados por un torrente épico Enormes penedos, troncos tronzados Raíces arrincadas Ósos, plumas, area Amoréanse ao pé da tua cama En absoluto silencio Tralo inxente esforzo Desde o peitoril da ventá de outono Contémplante catro flores desconcertadas Sen saber de partos, nin de despedidas Nin imaxinar o tamaño do amor Que fixo soportables tamañas feridasAtSigue leyendo «Ao pé da Señora das Flores (gl – en)»

Itinerarios (gl – en)

Mentres amencen a neboa E as follas coloreadas de outonoAperto coas xemas dos polegaresA pel deste corpo enfermoTento aplastar os vermes da dorQue avanzan profundos, desatadosPero todo o máis que logro É facer esvaerse unha ínfima parte Que en realidade non fan senon voltarAo seu niño de orixe Deixando no aire este desesperoDe saber daSigue leyendo «Itinerarios (gl – en)»