Archivo de etiqueta: Arxelia

Ainda que a casa estaba fría e húmidaCando espertei o meu corpo quente agrupárase nunha unidade apacíbelNingún músculo enviaba sinais de alarmaMedio século despois, baixo as mantasVolvera a calidez da infancia Cando as vivendas por defecto eranFrías e húmidas e as camas Se lograban quentarseVoltábanse o refuxio máis íntimoLogo erguinme e o contacto prolongadoDos pésSigue leyendo «Só unha rosa (gl – en)»