Ao pé da Señora das Flores (gl – en)

Arrastrados por un torrente épico Enormes penedos, troncos tronzados Raíces arrincadas Ósos, plumas, area Amoréanse ao pé da tua cama En absoluto silencio Tralo inxente esforzo Desde o peitoril da ventá de outono Contémplante catro flores desconcertadas Sen saber de partos, nin de despedidas Nin imaxinar o tamaño do amor Que fixo soportables tamañas feridasAtSigue leyendo «Ao pé da Señora das Flores (gl – en)»

O señor dos cans (gl – en)

O señor dos cansleva dous galgos grisesque grazas ás correas o manteñen pegado á terracada mañá cando marcho para entrar ás setequizais terei eu que encontrarunha parella de amigosque me saquen a paseare impidan que me perda atmosfera arriba cando me ceibe a carga cotiácomo ha ser esa vidaxa sen tensión que manteñao temón aSigue leyendo «O señor dos cans (gl – en)»