Multitudes (gl – en)

O vintecinco de xullo 
cargo nos ombreiros
unha constatación azul e branca

mesmo aquí,
camiñando polas ruas de Compostela
no medio deste derradeiro alento
de pobo vencido

sinto ese isolamento
que con fidelidade de can
me acompañará polo resto
dos meus moi tensionados
e moi extenuantes días por viver

Multitudes

On the twenty-fifth of July
I carry a blue and white realization
on my shoulders

even here,
walking through the streets of Compostela
in the midst of this last breath
of a defeated people

feeling that isolation
that will accompany me
with doglike loyalty
for the rest of my very tense
and very exhausting days to live

3 comentarios sobre “Multitudes (gl – en)

  1. Ciao Josè, è un testo di straordinaria potenza evocativa. La solitudine non viene descritta come un’astrazione, ma personificata con un’immagine fulminante e quasi brutale: una fedeltà di cane, costante, inevitabile, un’ombra compagna di giorni estenuanti. C’è molta stanchezza, sì, ma c’è soprattutto una resistenza stoica: la consapevolezza che, nonostante la tensione e l’isolamento, quei giorni restano comunque «días por viver» -giorni ancora da vivere- e da attraversare con la fronte alta.
    ​I miei più sinceri complimenti: versi capaci di trasformare un dolore intimo e collettivo in pura poesia.
    Abbracci!

    Me gusta

Deja un comentario