Que mes pieds ne faiblissentQue mes mains ne perdent jamais leur priseQue la hauteur de la paroiNe m’immobilisseÔ mes bienfaiteurs tout puissantsNe m’envoyez pas de route baliséeMais la force d’ouvrir Des frais cheminsDans votre royaume, mon foyer-:-Tu seras poussière de rêvesAux pieds d’une civilisationQu’aura tout oublié de nos souffrances-:-Lorsque je me perd et que leSigue leyendo «Prière aux dieux de la pierre (fr – en)»
Archivo del autor: abelabilheira
Velorio (gl – en)
No día despóis da miña morte por desgraza só tiña un teclado inglés e puiden malamente contar o rebumbio de xentes que se apertaba no xardín dianteiro da casa familiar o mariscal repartira xenerosamente abondo alimento e bebidas quentes como para reunir arredor do vello forno dos avós un grupo de amigos a maioría dosSigue leyendo «Velorio (gl – en)»
Cualidades humanas (gl – en)
Tras anos de toma de conciencia Demos mellorado a vida da galiña poñedoraQue por fin foi liberada da miserable gaiolaSomos empáticos e respetuososSomos a cada paso máis humanos-/-Crecen as úlceras nas granxas de anciánsA medida que se incrementan as marxes de beneficioO presidente sae sorrinte e favorecidoNas fotos que se fai co granxeiroNo meu nano-paísSigue leyendo «Cualidades humanas (gl – en)»
Ao pé do río Gordale
Mantendo o equilibrio Sobre un áspero cordel de sisalCheguei ao pé da fervenza Coas mans frías e os pes enxoitosSentei nunha pedra, pechei os ollosAtendinlle á voz potente da augaQue paseniño abriu unha fiestra pequeniña Por onde puiden ler o que o xiz da Vida Levaba anos escribindo mentres eu Inconsciente miraba a outro ladoGrazasSigue leyendo «Ao pé do río Gordale»
Crueldade (gl – en)
Burlavámonos dos medos alleosA burla era unha néboa mesta onde ocultar o nosos temoresEramos pouca cousa, necesitabamos – dun cabalo de raza – ou un anel de ouro para ser valorados – unha pulseira de pesos de prata – un motor de centos de cabalos que soportase a levidadeAgora pasa o vento inocente entre aSigue leyendo «Crueldade (gl – en)»
Gioielli rubati 243
Teño a grande honra de ver un poema meu publicado na escolma semanal do poeta italiano Flavio Almerighi https://almerighi.wordpress.com/2023/04/09/gioielli-rubati-243-rosario-sarino-bocchino-rosamaria-cerone-andrea-bernardi-abel-abilheira-francesco-marotta-giuseppe-la-mura-chiara-marinoni-indicibile2021/
O burato (gl – en)
Aquí, aquí mesmo Entre o rechouchío melódico que cobre o aireE o voo do pétalo dunha flor de cerdeiraQue un ferreiriño atarefado fixo cairAbríuse un burato por onde a almaA miña alma exhausta, conectou de novo coa terra The hole Here, right hereBetween the melodic rejoicing noise of the birds that covers the airAnd theSigue leyendo «O burato (gl – en)»
Terra de bosques (gl – en)
Retornado ao país atopo as copas das árbores que moldean os lombos dos montesBosques mestos onde agachados seguro tras os troncos centenarios moran os poetas O seu hábitat é esta espesurae aínda que ando á procura do cocho onde repousan Só topo indíciosrestos da sua presenza nas paredes manchadas de versosCubrindoo todo un laio unSigue leyendo «Terra de bosques (gl – en)»
Latin love (gl – en)
Entre os restos de pintura esconchadae os anacos da louza escachadaatopamos por fin a espiña que nos atravesara todos estes mesesos portazos e os berros afástansepesadelos febrís minguantessó denso o bochorno se quedae a mirada cambiada dos veciños No cimeterio onde soterramos os sete mil nomes da culpa prégolle ao universo ou a quen tiverSigue leyendo «Latin love (gl – en)»
Memórias de uma pedra (pt – en)
Memórias de uma pedrade quando eu fui pedrae os átomos seguravam-se pela mão criando uma cadeia indestrutívelcomo a minha própria essênciaMesmo sendo puro mineraltinha fraquezas, gostavada carícia húmida da águaa me envolver a me fazer brilhar a superfície com a luz do solEra pedra por fora e por dentroíntegra na dureza nada saía nem entravaSigue leyendo «Memórias de uma pedra (pt – en)»