Archivo del autor: abelabilheira

dende o horizonte a luz do sol  apunta ás azoteas dos rañaceos  salpicando con discretos tons violáceos  a fermosa cor gris do teito de nubes  intres antes de as ventás se acenderen  xorde esta poderosa enerxía  que me arrastra cara á felicidade * London sunset * from the horizon the sunlight  points to the rooftopsSigue leyendo «Solpor en Londres (gl – en)»

Dende o portal do edificio  Até a porta peonil do parking  Conto os pasos namentres En segundo plano axexa a ciencia  (ladroa de almas) Coas suas ecuacións e estatísticas  Respondendo a todo o que xa sabe  De fondo pasa a corrente mansa Que podería xogar co meu cadáver  Ou como a Sidharta murmurarme  O segredoSigue leyendo «No paseo que copia a curva do río (gl – en)»

Logo dunha ducia de mudanzas, confeso aínda non aprendín a montar as caixas * si descubrín porén,  que ao abrilas un ano despóis os obxectos terán perdido a carga afectiva  que os envolvera en xornal ou plástico de bólas  * Nada pesa xa como na última casa  o espírito dela é só memoria borrosa foiSigue leyendo «Efémero»

As cousas mudaran de nome  eu só pasei a chamarlles correctamente  porén o doutor considerou interesante  para a nova nomenclatura do universo buscar unha explicación adentro  * A enfermeira, seria, distante, profesional  mentres enchía os tubos co meu sangue  máis escuro, advertiu en silencio  a miña excesiva rixidez e a alta porcentaxe de tristura disoltaSigue leyendo «O nome das cousas (gl – en)»

Dentro, abajo en el fondo oscuro Cubiertos por el cieno de la prisa  Reposan casi en perpetuo olvido  La rosa del amor y la creatividad  También ansioso de protagonismo El brillo frío de la hoja del cuchillo  * The rose and the knife * Inside, down in the dark depths Covered by the mud ofSigue leyendo «La rosa y el cuchillo (es – en)»

Voltei á escola trinta anos despois  aparquei lonxe  entre as naves industriais da beiramar camiñei rodeado polos olores das navieiras  e os sons do estaleiro  Non conseguín o certificado que precisaba nin sentín nostalxia daqueles tempos * Había uns versos de Olga Novo  na parede dunha multinacional  logo, no centro, a rúa do Príncipe  cargadaSigue leyendo «Visita á cidade natal»

Aparto os ollos do show que nos une na pantalla do teléfono  a través dos cristais que comezan a empañarse  vense as pólas dos pradairos sacudíndose as follas vellas  Ás veces, unha delas bate no teito do coche e nos asusta  * O cemiterio, onde van os seus,  comeza xusto atrás daquela porta de reixa Sigue leyendo «Porto familiar»

I am really grateful to Manuela Timofte for the publication of Leaves and Roots in Masticadores. You can take a look at it in the following link: Leaves and roots I wrote this text when after three years living in Manchester I finally started to feel at home

E cercarom-mi as ondas, que grandes som! Nom hei [eu i] barqueiro nem remador – Galician-Portuguese medieval lyric “Sedia-m’eu na ermida de San Simión” Meendinho (13th-14th c.) Buscaba un mentor de poesía Revolvendo entre mails vellos O filtro devolveu doces  Palabras de amor  Que soterradas por anos Colleran fío aceirado Craváranseme nos ollos  Anegáraseme oSigue leyendo «Lyrical Advisor»

Como as peles de raposo  que o avó puña a secar  na porta do hórreo  estendo eu a miña vida  nestes escritos  iso é, só a superficie da vida  non a lama da traición (p. ex.)  * curto a parte máis externa  frotándoa nas palabras  para que un día  cando o vento de novembro  seSigue leyendo «Curtidor»