A estrada avanza
como a cicatriz deixada
polo fío gris dun coitelo
no verde dun prado verde
de verde talmente cargado
que semella que a terra
non puider soportar máis
o peso de tanta primavera.
Green
The road advances
like the scar left
by the gray edge of a knife
in the green of a green meadow
so heavily laden with green
that it seems the earth
can no longer bear
the weight of so much spring.
Oh! 💚
Me gustaLe gusta a 1 persona
Merci Vève pour ce bref et beau commentaire! (Je supose que la neige est partie chez toi, ici les prés son vert foncé) Je t’embrasse
Me gustaMe gusta
Je te remercie pour ta poésie, Abel.
Je l’apprécie beaucoup.
La neige a fondu enfin ici, oui — l’hiver a été long et très neigeux.
Je rentre de quelques semaines en Europe.
Le sol était encore couvert de neige à mon départ…
Tout s’entrouvre de vert maintenant!
Tendresses vers toi!
Me gustaMe gusta