Hoxe a mesma fame esquecida
Volveu desde o cemiterio
Onde se me caira un día
Dígolle fame, pódolle chamar torno
Estacha, pirámide exipcia aplastando
A feble estrutura dos meus principios
Abandono as miñas torres
Bótollas de pasto á area
Concentro o universo
E os seus arrabaldos
No teu corpo en contacto co meu
Subimos xuntos a pasarela
E afastamos o navío da terra
Xa nada máis
Só esta urxencia
Será o noso futuro
Acudirán os peixes voadores
Alimentar a nosa luxuria
Perdidos por sempre
Inventaremos nomes de flores
Que derreteremos por presión
Entre os nosos ventres
Alteraremos, de forma definitiva
A consistencia das algas mariñas
Nos períodos de calma chicha
Entrenarei a miña lingua atrofiada
Debuxando estradas de zume
Na superficie expectante
Dos teus degoiros
Inventaremos unha fala mol
Como unha esponxa que só sirva
Para acariñar o teu corpo
O meu único obxectivo
Hunger and future
Today the same forgotten hunger
Returned from the cemetery
Where it had fallen one day
I call it hunger, I can call it a vice
A mooring line, an Egyptian pyramid crushing
The weak structure of my principles
I abandon my towers
I throw it to the sand as fodder
I concentrate the universe
And its suburbs
On your body in contact with mine
We climb the gangway together
And we push the ship away from the shore
Nothing else
Only this urgency
Will be our future
The flying fish will come
Feed our lust
Forever lost
We will invent names of flowers
That we will melt under pressure
Between our bellies
We will alter, definitively
The consistency of seaweed
In periods of dead calm
I will train my atrophied tongue
Drawing roads of sap
On the expectant surface
Of your yearning
We will invent a soft speech
Like a sponge that only serves
To caress your body
My only goal
José… ¡Qué encantadoras son estas últimas líneas! ¡Cómo me encanta la sutil sensualidad de los vestidos de seda, que acarician sin dejar rastro de opresión! Ahí… tus palabras resuenan igual. La última vez comparé la sensación con la de un pañuelo, pero ahora… es más como estar vestida… Como siempre… ¡felicidades!
Me gustaLe gusta a 2 personas
!!Oh, la seda!! Sí, comparto el gusto por el tacto suave de la seda. Este poema he querido que fuese muy sensual y si tú lo has sentido así, me parece que ha sido un éxito.
¡Un abrazo y que estés teniendo un buen fin de semana!
Me gustaLe gusta a 1 persona
Assolutamente… SI! 😏🤭
Me gustaLe gusta a 1 persona
💖💖
Me gustaLe gusta a 1 persona