Só unha rosa (gl – en)

Ainda que a casa estaba fría e húmida
Cando espertei o meu corpo quente agrupárase nunha unidade apacíbel
Ningún músculo enviaba sinais de alarma

Medio século despois, baixo as mantas
Volvera a calidez da infancia
Cando as vivendas por defecto eran
Frías e húmidas e as camas
Se lograban quentarse
Voltábanse o refuxio máis íntimo

Logo erguinme e o contacto prolongado
Dos pés espidos mentres almorzaba
Contra a baldosa do chan da cociña
Trouxoume os teus posuíndo nus
Cada cuarto daquel segundo andar de Hydra
Cada día que viñas e faciamos o amor
E do ramo que che comprara na Colonne
Levábaste só unha das rosas vermellas.

Only a rose

Although the house was cold and damp
When I woke up my warm body had gathered into a peaceful unity
No muscle sent alarm signals

Half a century later, under the blankets
The warmth of childhood had returned
When the default homes were
Cold and damp and the beds,
If they managed to warm up,
Became the most intimate refuge

Then I got up and the prolonged contact
Of my bare feet while I ate breakfast
Against the tile of the kitchen floor
Brought me your naked feet possessing
Every room on that second floor in Hydra
Every time  you came  and we made love
And from the bouquet I bought you at La Colonne
You took only one of the red roses.

3 comentarios sobre “Só unha rosa (gl – en)

  1. No es fácil ser descriptivo con palabras. Un malentendido, en mi opinión, radica en pensar que la buena escritura requiere buena práctica verbal: no es así.
    La práctica es posible para muchos; solo se necesita comprender un patrón, pero hay una chispa que diferencia a un narrador de un simple intérprete.
    Me encanta cuando la lectura me ofrece una descripción que se materializa, imponiéndose en mi mente como si la viviera simultáneamente con el escritor.
    Es un poco como estar junto al escritor y tener un alma prestada; ¿conoces esas escenas de películas donde hay un alma junto al intérprete, viviendo en sintonía con el momento? Eso es exactamente lo que busco y lo que siento cuando leo tus escritos.
    Las flores no necesitan un ramo entero… no es la cantidad la que forma… la esencia está en la imagen creada por la idea, por un pequeño símbolo… por una fuerte esperanza.

    Le gusta a 1 persona

    1. Hola Giusy, me alegra muchísimo que conectes tan profundamente con lo que escribo, porque, como quien dice, estoy iniciándome en el camino de la escritura (solo hace poco más de cinco años que escribo con regularidad). Secretamente me gustaría ser conocido en mi tierra, pero eso pierde importancia cuando se puede transmitir y llegar a las personas, como a ti.
      Es muy importante lo que me cuentas, pues para mí, mis versos completan su cometido al ser comprendidos.
      ¡Que tengas un precioso domingo, recibe un fuerte abrazo!

      Le gusta a 1 persona

Replica a Giusy Cancelar la respuesta