Archivo del autor: abelabilheira

Conduzo cara ao surPouco despois da saída a GatwickCampos de millo!Ainda que non o sabiamosAndabamos á procuraDa porta pola que entrar Na idade adultaCando no verán amencía a chuviaEscurecéndonos os plans Manuel dáballe a benvida Coa sentenza máis afortunadaUnha boa rega para o millo Nin todo estaba perdido! Botei anos sen atopalaGabeaba polas farolasCando meSigue leyendo «Irmáns (gl – en)»

Sailor love poem Se a miras dille que despois de moitas mareas non vin mar máis fermoso que o que bate atrás dos cristais do seu salón e que en ningunha lingua topei melodía máis agradábel que o son do meu nome na sua boca, cando me chama. Ela. If you run into her IfSigue leyendo «Se a miras (gl – en)»

Tras a xornada de viaxe dende Londres:Á altura da sétima planta do hotel Arremuíñanse as gaivotas sobre o Mersey Á procura dun lugar onde pasar a noiteAfástase o derradeiro barco cara á illa de ManAs torres das Tres Gracias, o Albert Dock, A noria, seguen movendo turistasE aló enriba, a un paso, na cidadeAnte aSigue leyendo «Disturbios (gl – en)»

Avec une branche de genêtle dos voûtéj’essaie de balayer les plumes (et le sang)de mes rêves abattus au fusil de chasseJe me sens chavirer tel un terraplatiste récemment déménagé à la station spatialele manque de gravité le moindre des soucisJe jardine les ombresles arrose de ma sueurà la fin de la journée je scrute encoreSigue leyendo «Lumière fraîche (fr – gl)»

A nova língua foi o noso territorionon sabiamos baixar aos sentimentos esa fala neutra fixo de terreo ideal para poder vivir na superficie daquel amor de pel e urxenciaalleo á tarefa incondicional que precisa o florecemento O territorio das relacións internacionaisfoi a corteza dos nosos corpossó ficaron caídas na miña bocaduas pingas do teu universo  Sigue leyendo «Ma rose (gl – en)»

De camiño ao traballopercorro a beira do ríoa marea está alta, o cauce vai cheoatráeme coa forza imparabledunha lúa cheaDeixar a mochila meter os pes no inquietante limocruzar a nado mentreslavo o meu traxe de bágoasnas augas marrón terraquizais se volvan diamantes no fondo lamacentoPasar o resto do díadeitado ao sol entre as canasalixeirada aSigue leyendo «Diamantes (gl – en)»

Fins de xullo, sur de InglaterraNa cripta escura e fresca Pecho os ollos sinto medrar A conciencia sobre o meu corpo Aflora a tensión nos ombreirosPido aquí, á Nosa Señora da BóvedaQuen sabe abondo de aguanteQue a vida non sexa unha lousa Entre o macizo destas pedrasA miña alma tórnase máis fluídaNesta prisión de sombrasAsomaSigue leyendo «Oración estival (gl – en)»

chega a hora do repouso ao cabo podo pechar os ollos soñar cun mar azul feliz de arroases e bordeado por terrazas de veraneantes que fronte a fronte nos ollos descobren paraísos lonxe do metro do monótono xirar no tambor coa colada Dolphins after all        it’s time to rest i can close my eyes andSigue leyendo «Arroases (gl – en)»

Today Masticadores publishes my poem Adrift. I would be pleased if you visit the page by clicking on the link: Adrift Many thanks to Manuela Timofte!

Hoxe que baixa o río cheoAproveito para regalarlle Á corrente cega e poderosaAs sabas máis novas, as velas de olorQue tantas veces agardaron en vanPola calor dos nosos corposGuindo o inmenso espazo brillanteQue o desexo nos abrira no corazónAlí centos de veces entramos Tras sacudir na alfombra da portaO balbordo das rutinas diariasPara deixar expandirseEstaSigue leyendo «Pola fiestra que dá ao río»