Días de outono (gl – en)

hoxe son o xardineiro  que recolle as follas secas  e as apila nun recuncho  para esconder as nosas tumbas  e seguir así na mímica da vida  sen te decatares que hai xa tempo  que andamos mortos * ao baixar no ascensor  hai un lixeiro cheiro a chamusque  que a colonia non dá camuflado endereito osSigue leyendo «Días de outono (gl – en)»

Baleiro (gl – en)

entro e dende dentro asómome ao balcón  sinto a vertixe  dun baleiro limpo  como de cristal  ocupándoo todo que fácil engole  todo este caos mesmo os recunchos escuros e húmidos  do cempés acaban sendo transparencia  esquecemento * chamei tantas veces por unha bomba perdida dunha guerra afastada porén nada veu e agora este oco vivo Sigue leyendo «Baleiro (gl – en)»

O meu neno voluntarioso (gl – en)

Grazas á capa de formigón que cobre este vasto território xa non temos que nos ocupar máis das herbas invasoras, nin das outrasAbaixo desta capa quedaron sepultadas as maceiras, os galiñeiros, o fouciñopodemos adicar as horas a viaxar a superfície lisa, weed-free das pantallasAbaixo do que está máis abaixo apañando mazás, recollendo ovosabríndose camiño entreSigue leyendo «O meu neno voluntarioso (gl – en)»

Avións e cunetas (gl – en)

A azotea do edificio roza  a barriga branca dos avións no cedo da mañá son  fío branco que zurce,  nas teas que a noite teceu,  os baixos da saia do día  * o ceo azul da cidade  varre a cinza recén enfriada  coa mesma agulla decote  sen se decataren  cosen as cativas sementes  que aSigue leyendo «Avións e cunetas (gl – en)»

Polo que a min respecta (gl – en)

Labramos lastrados coa pena  atrás dos vidros tintados  do coche de alta gama  o neno dos ollos tristes  tamén arrastra a súa * eu, pola miña banda  chego a pensar que son só  o pesadelo dun moribundo  ferido de remorsos  * achégome ao balcón  o frío nas mans que apertan  a varanda de ferro  sitúameSigue leyendo «Polo que a min respecta (gl – en)»

O gume da trencha (gl – en)

aí ven correndo a vida  coa sua carga de sombra tanto corre que ás veces  non dá p´ra facerse a un lado agacharse é tentador deixar que nos atropelen as toneladas de negrura * porén o residuo dos anos  a bater na nosa teimosía  coma o vento nunha bandeira afiou o gume da trencha coaSigue leyendo «O gume da trencha (gl – en)»

Detalles (gl – en)

Semello perdidonun carreiro escuroaparentemente sen saídaao lonxe escoitase, como en sordina o cálido balbordo dunha festa os calcetíns que puxeches hoxenon pegan co pantalónparece que a xente busca alegríacomo vai alguén querer meterseneste recuncho tristedesde cando o gris aceiro casoucon ese marrón foncé?este labirinto non é de sebe de faia inglesa ou buxo do pazoSigue leyendo «Detalles (gl – en)»