Así, chegou a morte ainda que unha vez máis non nos buscaba a nóscaeu ao pe da nosa porta vestida de luces azuis e os seus tres oficiais de duelopolicía – ambulancia – bombeirosmentres durmiamosenvoltos en capas illantesnós, unha vez máis, sósnun universo únicoferido de soidadeDeles, das vítimas só permanecía na veciñanzao desconcerto balizadoe asSigue leyendo «Crónica mortuoria (gl – en)»