A miña patria é o silencio (gl – en)

A minha pátria é a língua portuguesa

Pessoa

O silencio é a miña patria 
alí, á calor da soidade
reencóntrome cos meus
pensamentos
non existe continente, nin océano
non queda xa terra, nin auga
só os pitidos incesantes do silencio
e a miña voz
que se fala a si mesma

estamos sós,
miña mente, meu corpo, nós
sentindo como a erosión do tempo
gastou un lazo, que reducido a pó
voa en suspensión na miña alma

miña pátria de poalla e herbeira
agarrada á corda
dunha vaca leiteira
pacendo na cuneta
unhas ervas soltas
todo o que queda é ese sentimento
de baleiro tras o esvaimento
do meu povo

My homeland is silence

Silence is my homeland 
there, in the heat of loneliness
I meet again with my
thoughts
there is no continent, no ocean
there is no land left, no water
just the incessant beeps of silence
and my voice
talking to itself

we are alone
my mind, my body, us
feeling how the erosion of time
wore a bond out
which reduced to dust
remains in suspension in my soul

my homeland of drizzle and grass fields
clinging to the rope
of a dairy cow
grazing in the ditch
some loose grass
all that's left is that feeling
of emptiness after the fade
of my people

Deja un comentario