Tornado (gl – en)

O fondo do caixón da mesiña de noite 
era o lugar máis seguro da terra
alí gardaba
o murmurio dunha fonte pequena
o maino bater das ondas na area
e os rizos que nas pozas das pedras
peiteaba o vento

A mesiña de noite era un lugar seguro
onde cada noite procurar consolo
hidratando os meus soños
renovado polo vento
arrolado polas ondas

E así de inmóbil tería seguido
se non for polo tornado
que escachou as táboas
daquela vella mesiña de noite
e puideron deste xeito saír ceibos
os poemas encorados
durante anos naquel caixon
de madeira esgotada

Tornado

The bottom of the nightstand drawer
was the safest place on earth
so there I kept
the murmur of a small fountain
the relaxing pounding of the waves in the sand
and the curls that the wind combed
in the puddles of the stones

The bedside table was a safe place
where every night to seek for consolation
hydrating my dreams
renewed by the wind
rolled by the waves

And so motionless I would have continued
if not for the tornado
which cracked the boards
from that old bedside table
and in this way they were able to come out free
the poems retained
for years in that drawer
of exhausted wood

4 comentarios sobre “Tornado (gl – en)

      1. Suelo traducir al inglés, me gustaría publicarlo también en castellano y francés, pero no me da tiempo. Lo he traducido ahora, dime si entiendes algo más. Estoy aprendiendo el lenguaje de la poesía y me gustaría saber qué transmito con lo que escribo…

        Le gusta a 1 persona

  1. El fondo del cajón de la mesita de noche

    era el lugar más seguro de la tierra

    y allí guardaba

    el murmullo de una pequeña fuente

    el suave golpear de las olas en la arena

    y los rizos que en los charcos de las piedras

    el viento peinaba

    La mesita de noche era un lugar seguro

    donde cada noche buscar consuelo

    hidratando mis sueños

    renovado por el viento

    arrullado por las olas

    Y así de inmóvil hubiera seguido

    si no hubiese sido por el tornado

    que rompió las tablas

    de esa vieja mesita de noche

    y de esta manera pudieron salir libres

    los poemas embalsados

    durante años en ese cajón

    de madera agotada

    Le gusta a 1 persona

Deja un comentario