O fondo do caixón da mesiña de noite
era o lugar máis seguro da terra
alí gardaba
o murmurio dunha fonte pequena
o maino bater das ondas na area
e os rizos que nas pozas das pedras
peiteaba o vento
A mesiña de noite era un lugar seguro
onde cada noite procurar consolo
hidratando os meus soños
renovado polo vento
arrolado polas ondas
E así de inmóbil tería seguido
se non for polo tornado
que escachou as táboas
daquela vella mesiña de noite
e puideron deste xeito saír ceibos
os poemas encorados
durante anos naquel caixon
de madeira esgotada
Tornado
The bottom of the nightstand drawer
was the safest place on earth
so there I kept
the murmur of a small fountain
the relaxing pounding of the waves in the sand
and the curls that the wind combed
in the puddles of the stones
The bedside table was a safe place
where every night to seek for consolation
hydrating my dreams
renewed by the wind
rolled by the waves
And so motionless I would have continued
if not for the tornado
which cracked the boards
from that old bedside table
and in this way they were able to come out free
the poems retained
for years in that drawer
of exhausted wood
No etiendo todo lo que escribes, pero sí he percibido que esta mesita de noche está llena de poesía.
Muy bonito.
Saludos
Me gustaLe gusta a 2 personas
Muchas gracias. Más tarde la traduzco,
Un saludo
Me gustaLe gusta a 1 persona
Suelo traducir al inglés, me gustaría publicarlo también en castellano y francés, pero no me da tiempo. Lo he traducido ahora, dime si entiendes algo más. Estoy aprendiendo el lenguaje de la poesía y me gustaría saber qué transmito con lo que escribo…
Me gustaLe gusta a 1 persona
El fondo del cajón de la mesita de noche
era el lugar más seguro de la tierra
y allí guardaba
el murmullo de una pequeña fuente
el suave golpear de las olas en la arena
y los rizos que en los charcos de las piedras
el viento peinaba
La mesita de noche era un lugar seguro
donde cada noche buscar consuelo
hidratando mis sueños
renovado por el viento
arrullado por las olas
Y así de inmóvil hubiera seguido
si no hubiese sido por el tornado
que rompió las tablas
de esa vieja mesita de noche
y de esta manera pudieron salir libres
los poemas embalsados
durante años en ese cajón
de madera agotada
Me gustaLe gusta a 1 persona