Abel Abilheira

Poesía galega contemporánea
Mar . Memoria . Paisaxe interior

Distopía (gl – en)

Escapando, un humano novo Entra coas roupas sucias na casa. Fecha precipitadamente a porta E nun recuncho escuro, Pénsase a salvo na penunbra – En crequenas arrinca bocadosDun cacho de carne Que conseguíu roubar na rúa,Toda ela desolación E bandeiras novas do Novo EstadoDystopiaFleeing, a young humanenters the house in filthy clothes.He hurriedly shuts the…

Ladaíña das flores na tua ausencia (gl – en)

A poder de manter cada cousa no seu sitio Exercendo sempre a presión xusta Para que o mundo fragmentado non se esboroeTornouse o teu universo en cristal liso— O noso universo! —Fráxil superficie vulnerable ás xeadasO outono déixanos as flores orfasLitany of the Flowers on your AbsenceBy keeping everything in its place Applying just the…


Follow My Blog

Get new content delivered straight to your inbox.